Nie. Twierdzeniu temu zaprzecza co najmniej osiem finansowanych przedsiębiorstw, które zostały niezależnie wymienione w francuskich postępowaniach upadłościowych lub likwidacyjnych, podczas gdy opublikowana liczba wynosi zero. Wskaźnik ten wynosił 1,13%, gdy platforma opublikowała go w styczniu 2023 r., a dane za dany rok nie mogą później spaść do zera, chyba że ktoś spłacił te pożyczki w całości. Trzy niezależne źródła twierdzą, że właśnie tak się dzieje: platforma spłaca pożyczkodawców z własnych środków, zamiast odnotowywać niewypłacalność. Niezależnie od interpretacji liczba ta odzwierciedla raczej gotowość ULENDS do spłaty niż jakość portfela kredytowego, a gotowość ta opiera się na kapitale własnym w wysokości około 786 000 euro, obciążonym długiem wynoszącym 43,2 mln euro.

Na rynku pierwotnym nie ma żadnych opłat – ani opłaty za wejście, ani opłaty subskrypcyjnej, ani opłaty za zarządzanie, ani opłaty za wypłatę, a inwestycje zaczynają się już od 20 euro. Sprzedaż na platformie BP Flex kosztuje sprzedającego 3% od kwoty odsprzedanej, potrącanej w momencie transakcji, przy czym kupujący nie ponoszą żadnych kosztów. W przypadku 13-miesięcznej pożyczki oprocentowanej na 13,51% te 3% pochłania około dwóch i pół miesiąca odsetek brutto, więc wcześniejsze wycofanie się jest kosztowne. Istnieją opcje subskrypcji umożliwiające automatyczną alokację środków, w tym opcja startowa za 500 euro, jednak obecne strony z cennikiem zwracają błędy. Największym rzeczywistym kosztem jest podatek: Bienpreter co miesiąc potrąca odsetki według stałej stawki 31%, na którą składa się 12,8% podatku dochodowego oraz 18,6% składek na ubezpieczenie społeczne. Mieszkańcy Francji o niższych dochodach mogą ubiegać się o zniesienie części wynoszącej 12,8%, a osoby niebędące rezydentami mogą uzyskać zwolnienie na podstawie zaświadczenia.

Średnia kwota pożyczki wzrosła z 3 123 euro w 2020 r. do 358 088 euro w pierwszych ośmiu miesiącach 2026 r. – czyli około 115 razy. W strukturze zabezpieczeń dominują kredyty hipoteczne i obciążenia nieruchomości; największym kredytobiorcą w historii była firma zajmująca się marketingiem nieruchomości, a średni okres kredytowania wynosi 13 miesięcy, a nie 30–120 dni, jak w przypadku prawdziwego finansowania faktur. Są to francuskie kredyty dla małych przedsiębiorstw i kredyty hipoteczne, które pod szyldem finansowania faktur. Co mogłoby zmienić naszą ocenę: opublikowanie danych dotyczących koncentracji kredytobiorców, wyjaśnienie dotyczące zadłużenia w wysokości 43,2 mln euro, podanie nazwy ubezpieczyciela kredytowego i informacji o wypłaconych odszkodowaniach, a także tabela przedstawiająca zaległości w spłatach przed podjęciem działań przez platformę.

Bienpreter twierdzi, że mniej niż 5% analizowanych przez nią projektów zostaje zaakceptowanych, ale nie publikuje żadnych danych dotyczących liczby wniosków ani odrzuceń na poparcie tej tezy. Firma zatrudnia wewnętrznego menedżera ds. ryzyka i ocenia każdy projekt na A, B lub C, przy czym zdarza się również ocena A+ – nie publikuje jednak żadnych informacji na temat sposobu ustalania tych ocen. Istotną luką jest faktura. W prawdziwym finansowaniu faktur to firma, którą się ocenia, jest dłużnikiem; tutaj ocena odnosi się do przedsiębiorstwa zaciągającego pożyczkę, a nigdzie nie pojawia się żadna ocena, nazwa ani wskaźnik koncentracji dotyczący dłużnika faktury. Nie opisano żadnej weryfikacji faktur, potwierdzenia dłużnika ani kontroli podwójnego finansowania. Niezależni recenzenci opisują arkusze projektowe jako ubogie w szczegóły, bez dostępu do pełnej umowy pożyczki.

Dostępna jest oferta powitalna i polecająca w wysokości 40 euro za pożyczkę w wysokości 200 euro, promowana raczej za pośrednictwem kanałów partnerskich niż na samej platformie; nie udało nam się jednak potwierdzić jej warunków obowiązujących w 2026 roku. Pożyczkodawcy otrzymują również 1% premii w przypadku przedterminowej spłaty przez pożyczkobiorcę – jest to funkcja, która spotkała się z krytyką, ponieważ przedterminowe spłaty w wysokości około 1 000 000 euro dokonane przez firmę należącą do założyciela spowodowały wypłatę 10 000 euro premii w sytuacji, gdy klauzula przeniesienia sprawiała, że przedterminowa spłata nie była konieczna. Formuły subskrypcyjne zapewniają priorytetowy dostęp do automatycznej alokacji w jedną sobotę w miesiącu, co funkcjonuje jako poziom lojalnościowy dla większych inwestorów. Nie ma zwrotu gotówki, premii odsetkowej ani systemu wielopoziomowego.

Podmiotem prawnym jest spółka ULENDS SAS, założona w 2017 r., z siedzibą w Trets, posiadająca oddział w Paryżu i zatrudniająca od 20 do 49 pracowników. Michael Martin jest założycielem, prezesem i dyrektorem generalnym, pełniącym tę funkcję od marca 2021 roku. Jest on również założycielem Promup, dawniej Publicimm, firmy zajmującej się marketingiem nieruchomości, która pożyczyła około połowy wszystkich środków kiedykolwiek udzielonych na platformie. Przed zmianą systemu licencyjnego przekazał swoje udziały w Promup Ludivine Boilevin, a w marcu 2023 roku platforma ogłosiła, że firmy są niezależne; niezależne doniesienia wskazują jednak, że Martin i Boilevin mają ten sam adres zamieszkania i wspólnie są właścicielami kilku spółek z branży nieruchomości. Romain Brioux pełni funkcję dyrektora zarządzającego, a pod jego kierownictwem działają kierownicy ds. administracji, technologii, kreatywności i ryzyka. Nie ujawniono listy akcjonariuszy, a firma nie posiada niezależnej rady nadzorczej ani komitetu ds. ryzyka.

W serwisie Trustpilot platforma uzyskała ocenę 4,5 na 5 na podstawie 468 recenzji, jednak 7% z nich to oceny jednogwiazdkowe, a krytyka jest niezwykle konkretna i pochodzi od wymienionych z nazwiska analityków, a nie od anonimowych skarżących. Dominującym tematem recenzji jest zamrożenie środków: w styczniu 2026 r. dostawca usług płatniczych platformy, Lemonway, nieudolnie przeprowadził ponowną kontrolę zgodności, w wyniku czego zablokowano ponad 9 000 kont inwestorów Bienpreter – był to element incydentu, który dotknął około 200 000 kont w ramach francuskiego crowdfundingu. Blokady rozpoczęły się na początku stycznia, a niektóre z nich pozostawały nierozwiązane jeszcze w lutym; do kwietnia 2026 r. platforma przeniosła się do Mangopay. Środki nie zostały utracone, ale były niedostępne. Ponadto serwis Finance Heros określa swoją recenzję jako „ryzykowną inwestycję” i twierdzi, że platforma maskuje prawdziwe przypadki niewypłacalności, spłacając inwestorów bezpośrednio; Culture Financiere twierdzi, że kierownictwo rekompensuje niewypłacalność, aby utrzymać swoje statystyki; Investissements-Faciles wyjaśnia, dlaczego autor przestał inwestować, powołując się na fakt, że grupa spółek założyciela jest finansowana przez inwestorów detalicznych po wysokich stopach procentowych. Projekty były również oznaczane jako „z gwarancją kapitału”, mimo że gwarancja nie obejmowała pełnej spłaty. Nie stwierdzono podjęcia żadnych działań regulacyjnych.

W teorii: odsetki są naliczane i wypłacane co miesiąc, a jeśli kredytobiorca zalega ze spłatą, platforma rozpoczyna procedurę windykacyjną, co powoduje zamrożenie kapitału na czas jej trwania – opóźnienia w realizacji poszczególnych projektów sięgały już ponad trzech miesięcy. Ponieważ jest to pożyczka, a nie transakcja kupna, firma jest winna pieniądze niezależnie od tego, czy faktura zostanie opłacona, czy nie, a egzekucja zależy wówczas wyłącznie od tego, jakie zabezpieczenie zostało ustanowione w ramach danej transakcji spośród jedenastu dostępnych rodzajów. W praktyce mechanizm ten wydaje się działać inaczej. Trzy niezależne źródła opisują, że platforma sama spłaca pożyczkodawców zamiast rejestrować niewypłacalność, w tym kilka milionów euro zastrzygniętych pod koniec 2024 r. na pokrycie należności wątpliwych. Nie ma żadnych danych dotyczących windykacji do zgłoszenia, ponieważ nigdy nie uznano żadnej niewypłacalności.