Nie ma żadnego widocznego procesu wyboru projektów, ponieważ po prostu nie ma żadnych projektów: inwestorzy zasilają wspólną pulę środków, a fundusze te są następnie pożyczane pośrednikom finansowym – firmom leasingowym, faktoringowym i udzielającym kredytów dla przedsiębiorstw – których nazwy Quanloop odmawia ujawnienia („Nie podajemy publicznie nazw naszych partnerów”). Jedynymi widocznymi kryteriami są zasady dotyczące zabezpieczeń w trzech planach: plan „Low-Risk” obejmuje pożyczki zabezpieczone aktywami o wartości przewyższającej kwotę pożyczki, plan „Medium” dopuszcza umiarkowany wskaźnik wartości kredytu do wartości zabezpieczenia, a plan „High” może obejmować pożyczki niezabezpieczone. Nie publikuje się żadnych kryteriów oceny kredytowej, wskaźnika zatwierdzeń, liczby pożyczkobiorców ani limitów koncentracji. W tym samym deklarowanym ekosystemie działa siostrzana firma leasingowa należąca do większościowego udziałowca Quanloop; zgodnie z danymi rejestrowymi jest ona obecnie niewielka, ale inwestorzy nie mają możliwości sprawdzenia, na co faktycznie przeznaczane są środki z funduszy.

Dwóch założycieli, w praktyce jeden kontroler. Valentin Ivanov – określany jako ekspert w dziedzinie fintechu i zarządzający funduszami – posiada 75% udziałów w spółce holdingowej i jest jedynym członkiem zarządu grupy holdingowej, komplementariuszem oraz siostrzanej spółki leasingowej, a także figuruje jako faktyczny właściciel pierwotnego funduszu. Rene Rattur, współzałożyciel i architekt oprogramowania, posiada 25% udziałów i, o ile nam wiadomo, nie zasiada w zarządzie. Grupa twierdzi, że zatrudnia ponad 23 specjalistów w podmiocie świadczącym usługi, ale sam komplementariusz wykazuje zatrudnienie tylko jednego pracownika. Nie wskazano żadnego specjalisty ds. zgodności, ryzyka ani kredytów, nie opublikowano żadnych życiorysów, a w całej strukturze nie ma żadnego niezależnego członka zarządu.

Z założenia nie da się tego zaobserwować. Ponieważ Twoje roszczenie dotyczy funduszu, a nie konkretnej pożyczki, nie ma statusu zaległości, który należałoby monitorować, nie ma procesu windykacyjnego, którego przebieg należałoby śledzić, ani żadnego zdarzenia, które kiedykolwiek musiałoby zostać zgłoszone jako niewykonanie zobowiązania – jeśli pożyczkobiorca nie wywiąże się ze swoich zobowiązań, fundusz po prostu zarobi mniej. Widoczne mechanizmy to limity alokacji w ramach planu, zasady dotyczące zabezpieczeń, rezerwa płynnościowa wynosząca 10% puli (nieokreślona ilościowo na stronie) oraz sam 24-godzinny cykl. Nie ma gwarancji odkupu, nie ma funduszu rezerwowego, nie opublikowano zasad dotyczących zaległości ani odpisów, a także nie wyjaśniono, który plan ryzyka jako pierwszy pokrywa straty.

Nie są pobierane żadne opłaty od inwestorów na żadnym etapie – ani opłaty za wpłatę, wypłatę, zarządzanie, ani opłaty za wyniki. Quanloop czerpie dochód ze spreadu: różnicy między oprocentowaniem, jakie pożyczkobiorcy płacą funduszom, a oprocentowaniem, które otrzymujesz; ani oprocentowanie pożyczkobiorców, ani wysokość spreadu nie są ujawniane. Odsetki naliczane są codziennie, ale wypłacane są 15. dnia następnego miesiąca, a wypłaty mogą być realizowane wyłącznie na konto bankowe zarejestrowane na Twoje imię i nazwisko. Nowe konta mają limit w wysokości 15 000 euro do czasu zakończenia rozszerzonej weryfikacji tożsamości. Nie wyjaśniono, w jaki sposób opodatkowane są zyski z estońskiego funduszu w formie spółki komandytowej; aplikacja udostępnia wyciągi do pobrania.

Krytyka ta jest merytoryczna, spójna – i dotyczy niemal wyłącznie tego, czego nie widać, a nie tego, co poszło nie tak. Traders Union umieszcza Quanloop na swojej czarnej liście, opierając się na słusznym założeniu, że platforma ta nie podlega żadnej regulacji. Niemiecki blog stwierdza: „Nie uważam Quanloop za poważną inwestycję”, powołując się na całkowity brak przejrzystości w kwestii aktywów, brak audytu oraz fakt, że wszystko kontroluje jeden założyciel. Inny bloger napisał, że „niewiele/nic nie wiadomo o tym, co Quanloop faktycznie robi z pieniędzmi”, porównując platformę do serwisów, które ukrywały swoich partnerów kredytowych; w artykule z 2020 r. opublikowanym w Bond Review stwierdzono, że reklamowane średnie zyski nie dały się pogodzić z maksymalną oferowaną stopą procentową. W serwisie Trustpilot platforma ma ocenę 4,4/5 („Doskonała”). Z drugiej strony: na forach obejmujących lata 2020–2024 oraz wśród 107 niezależnie monitorowanych inwestorów nigdy nie zgłoszono żadnych przypadków blokady wypłat, zamrożenia środków, niewypłacalności ani utraty kapitału.

Instrument ten osiąga termin zapadalności co 24 godziny, więc teoretycznie wszyscy inwestorzy mogą wycofać się w ciągu jednego dnia – nie ma okresu wypowiedzenia ani ograniczeń dotyczących blokady środków. Przeciwwagą dla tego jest portfel pożyczek o dłuższym terminie zapadalności, rezerwa wynosząca 10% oraz napływające depozyty. Odpowiedź samej firmy Quanloop to cena, a nie obietnica: jeśli nie będzie w stanie dokonać wykupu w terminie, płaci 2% rocznie za każdy dzień opóźnienia – około 0,17% za miesiąc – bez ograniczeń co do długości opóźnienia i bez klauzuli ograniczającej w oświadczeniu o ryzyku. Sześć lat napływu środków netto oznacza, że obietnica ta nigdy nie została poddana próbie.