Nee. Dit wordt tegengesproken door ten minste acht gefinancierde bedrijven die afzonderlijk worden genoemd in Franse insolventie- of liquidatieprocedures, terwijl het gepubliceerde aantal op nul staat. Het percentage bedroeg 1,13% toen het platform dit in januari 2023 publiceerde, en cijfers voor een bepaald jaar kunnen achteraf niet terugvallen naar nul, tenzij iemand die leningen volledig heeft afgelost. Drie onafhankelijke bronnen zeggen dat dit precies is wat er gebeurt: het platform betaalt kredietverstrekkers terug uit eigen middelen in plaats van een wanbetaling te registreren. Hoe je het ook bekijkt, het cijfer geeft de betalingsbereidheid van ULENDS weer in plaats van de kwaliteit van de kredietportefeuille, en die bereidheid berust op ongeveer 786.000 euro aan eigen vermogen, waartegen 43,2 miljoen euro aan schulden staat.

Op de primaire markt zijn er geen kosten: geen instapkosten, inschrijvingskosten, beheerkosten of uitnamekosten, en beleggen kan al vanaf 20 euro. Verkopen via BP Flex kost de verkoper 3% van het doorverkochte bedrag, dat bij de transactie wordt ingehouden, terwijl kopers niets betalen. Bij een lening van 13 maanden tegen 13,51% gaat die 3% ten koste van ongeveer tweeënhalve maand bruto rente, dus vroegtijdig opzeggen is duur. Er bestaan abonnementsformules voor automatische toewijzing, waaronder een instapniveau van 500 euro, maar de huidige prijspagina’s geven foutmeldingen. De grootste werkelijke kostenpost is de belasting: Bienpreter houdt elke maand een vast percentage van 31% in op de rente, bestaande uit 12,8% inkomstenbelasting en 18,6% sociale premies. Franse ingezetenen met een lager inkomen kunnen een aanvraag indienen om het deel van 12,8% kwijtgescholden te krijgen, en niet-ingezetenen kunnen met een verklaring worden vrijgesteld.

De gemiddelde lening is gestegen van 3.123 euro in 2020 naar 358.088 euro in de eerste acht maanden van 2026 – ongeveer 115 keer zo hoog. Het onderpand bestaat voornamelijk uit hypotheken en vastgoedlasten; de grootste kredietnemer ooit was een vastgoedmarketingbedrijf, en de gemiddelde looptijd van een lening bedraagt 13 maanden in plaats van de 30 tot 120 dagen die gebruikelijk zijn bij echte factoring. Dit zijn Franse kredieten aan kleine bedrijven en voor vastgoed, verpakt onder het label ‘factoring’. Wat zou onze visie veranderen: publicatie van de concentratie van kredietnemers, een toelichting op de 43,2 miljoen euro aan schulden, de naam van de kredietverzekeraar en de uitbetaalde claims, en een tabel met achterstallige betalingen voordat het platform ingrijpt.

Bienpreter stelt dat minder dan 5% van de door het bedrijf onderzochte projecten wordt goedgekeurd, maar publiceert geen cijfers over het aantal aanvragen of afwijzingen om dit te onderbouwen. Het bedrijf heeft een interne risicomanager in dienst en beoordeelt elk project met een A, B of C, waarbij ook een A+ voorkomt – en het publiceert niets over hoe die beoordelingen tot stand komen. Het belangrijkste verschil zit hem in de factuur. Bij echte factuurfinanciering is het bedrijf dat je beoordeelt degene die het geld verschuldigd is; hier wordt de beoordeling toegepast op de lening die het bedrijf aangaat, en verschijnen nergens een beoordeling, naam of concentratiecijfer van de debiteur van de factuur. Er wordt geen melding gemaakt van factuurverificatie, bevestiging door de debiteur of controle op dubbele financiering. Onafhankelijke beoordelaars omschrijven de projectdossiers als weinig gedetailleerd, zonder toegang tot de volledige leningsovereenkomst.

Er is een welkomst- en aanbevelingsaanbieding van 40 euro bij een lening van 200 euro, die via affiliate-kanalen wordt gepromoot in plaats van op het platform zelf, en we konden de voorwaarden voor 2026 niet bevestigen. Kredietverstrekkers krijgen ook een bonus van 1% wanneer een kredietnemer vervroegd terugbetaalt – een voorziening die bekritiseerd is, omdat ongeveer 1.000.000 euro aan vervroegde terugbetalingen door het eigen bedrijf van de oprichter 10.000 euro aan bonussen heeft opgeleverd, terwijl een overdrachtsclausule de vervroegde terugbetaling overbodig maakte. Abonnementsformules bieden voorrang bij automatische toewijzing op één zaterdag per maand, wat fungeert als een loyaliteitsniveau voor grotere beleggers. Er is geen cashback, geen bonusrente en geen gedifferentieerd systeem.

De rechtspersoon is ULENDS SAS, opgericht in 2017, gevestigd in Trets met een kantoor in Parijs en 20 tot 49 medewerkers. Michael Martin is oprichter, voorzitter en algemeen directeur, en bekleedt deze functie sinds maart 2021. Hij is tevens de oprichter van Promup, voorheen Publicimm, een vastgoedmarketingbedrijf dat ongeveer de helft van alle ooit op het platform verstrekte leningen voor zijn rekening nam. Hij droeg zijn Promup-aandelen over aan Ludivine Boilevin voordat de vergunningsregeling veranderde, en het platform maakte in maart 2023 bekend dat de bedrijven onafhankelijk van elkaar waren; uit onafhankelijke bronnen blijkt echter dat Martin en Boilevin hetzelfde woonadres hebben en gezamenlijk eigenaar zijn van verschillende vastgoedbedrijven. Romain Brioux is algemeen directeur, met benoemde hoofden voor administratie, technologie, creatieve zaken en risico’s. De aandeelhouders worden niet bekendgemaakt en er is geen onafhankelijke raad van bestuur of risicocomité.

Trustpilot scoort 4,5 op 5 op basis van 468 beoordelingen, maar 7% daarvan is één ster en de kritiek is ongewoon specifiek en komt van bij naam genoemde analisten in plaats van anonieme klachten. Het overheersende thema in de beoordelingen is het bevriezen van geld: in januari 2026 verprutste Lemonway, de betalingsprovider van het platform, een hercontrole op naleving, waardoor meer dan 9.000 beleggersrekeningen van Bienpreter werden geblokkeerd. Dit maakte deel uit van een incident dat ongeveer 200.000 rekeningen in de Franse crowdfunding-sector trof. De blokkades begonnen begin januari en sommige waren in februari nog steeds niet opgelost; het platform stapte in april 2026 over naar Mangopay. Het geld ging niet verloren, maar was wel ontoegankelijk. Daarnaast noemt Finance Heros in zijn recensie de investering riskant en stelt het dat het platform echte wanbetalingen maskeert door beleggers rechtstreeks terug te betalen; Culture Financière stelt dat het management wanbetalingen compenseert om de statistieken op peil te houden; Investissements-Faciles legt uit waarom de auteur is gestopt met beleggen, waarbij hij aanvoert dat de groep bedrijven van de oprichter tegen hoge tarieven wordt gefinancierd door particuliere kredietverstrekkers. Projecten werden ook aangeduid als „met kapitaalgarantie”, terwijl de garantie geen volledige terugbetaling dekte. Er zijn geen maatregelen van toezichthouders vastgesteld.

Op papier: de rente wordt maandelijks geïnd en uitbetaald, en als een kredietnemer achterstand oploopt, start het platform de invorderingsprocedure, waardoor uw kapitaal vastzit zolang deze procedure loopt – vertragingen bij specifieke projecten hebben al meer dan drie maanden geduurd. Omdat het hier om een lening gaat en niet om een aankoop, is het bedrijf het geld verschuldigd, ongeacht of de factuur wordt betaald, en hangt de invordering vervolgens volledig af van welke zekerheid er voor die specifieke transactie is gesteld uit een keuzemenu van elf soorten. In de praktijk lijkt het mechanisme anders te werken. Drie onafhankelijke bronnen melden dat het platform de kredietverstrekkers zelf terugbetaalt in plaats van een wanbetaling te registreren, waaronder een injectie van enkele miljoenen euro's eind 2024 om dubieuze vorderingen te dekken. Er is geen incassogeschiedenis te rapporteren, omdat er nooit een wanbetaling is erkend.