Niewiele jest udokumentowanych informacji. Nie ma opublikowanej procedury dotyczącej opóźnień w spłatach, nie ma procesu restrukturyzacji zadłużenia, nie ma funduszu rezerwowego ani zabezpieczeń, które można by egzekwować – pożyczki są celowo niezabezpieczone. Jeśli pożyczkobiorca popadnie w kłopoty, warunki podporządkowania faktycznie uniemożliwiają inwestorom żądanie spłaty w sytuacji, gdy pogłębiłoby to niewypłacalność. Realna ochrona ma charakter pośredni: bank partnerski posiada w ramach transakcji własną pożyczkę uprzywilejowaną i ma wszelkie powody, by ratować kredytobiorcę znajdującego się w trudnej sytuacji – jednak środki banku mają pierwszeństwo, więc ratunek może zakończyć się sukcesem dla banku, a jednocześnie porażką dla społeczności inwestorów. Inwestorzy nie mają przy tym stole żadnego głosu.

Inwestowanie nic nie kosztuje – sekcja FAQ, strona dla inwestorów oraz warunki potwierdzają, że na żadnym etapie nie są pobierane żadne opłaty. Zamiast tego pożyczkobiorca płaci: 8 procent zebranej kwoty z góry plus 1 procent rocznie, co w przypadku dwuletniej pożyczki oznacza, że około jedna dziesiąta zebranej kwoty trafia na wypłatę odsetek, zanim projekt zacznie przynosić jakiekolwiek zyski. Jedynym potrąceniem jest podatek: niemiecki podatek u źródła w wysokości 25 procent oraz podatek kościelny są potrącane od odsetek u źródła, więc kupon w wysokości 7,75 procent oznacza w praktyce około 5,7 procent do ręki przed uwzględnieniem ewentualnych strat.

Nie znaleziono żadnych negatywnych informacji – jednak zakres poszukiwań był naprawdę ograniczony, więc należy to traktować raczej jako słabe „zielone światło” niż pełną gwarancję bezproblemowości. Istnieje profil na Trustpilot, a żadna niemiecka strona z recenzjami serwisów P2P ani crowdfundingowych w ogóle nie zajmuje się tą platformą – nie ma jej na żadnym ze sprawdzonych portali porównawczych, co samo w sobie jest niezwykłe dla platformy tej wielkości. Nie odnotowano żadnych przypadków niewypłacalności, działań organów nadzorczych ani dochodzeń prasowych. Uzasadniona krytyka dotyczy kwestii strukturalnych: kalkulator marketingowy wskazujący 8–10 procent, podczas gdy żadna pożyczka nie zapewnia takiego zysku; sformułowanie dotyczące zatwierdzenia regulacyjnego na stronie projektów, które wyolbrzymia rolę BaFin; oraz marka, która czerpie z zaufania całego sektora bankowości spółdzielczej, podczas gdy podmiotem jest mała spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, która wyraźnie nie jest bankiem i nie oferuje ochrony depozytów.

Wybór kredytobiorców należy do banków, a nie do platformy. Partner, Volksbank Raiffeisenbank, identyfikuje kredytobiorcę, opracowuje strukturę własnego kredytu uprzywilejowanego, a następnie proponuje transakcję platformie VR-Crowd, aby społeczność sfinansowała część podporządkowaną – bank zawsze udziela kredytu wspólnie z inwestorami, co stanowi rzeczywiste zaangażowanie własnego kapitału. Nie publikuje się jednak żadnych informacji dotyczących polityki kredytowej, wskaźnika akceptacji wniosków, wymogów wyceny ani limitu wartości kredytu w stosunku do wartości nieruchomości; sama platforma zrzeka się odpowiedzialności za udzielanie porad lub weryfikację informacji o kredytobiorcach, a zamieszczone na stronie stwierdzenie, że projekty są zatwierdzane przez organ nadzoru finansowego, jest mylące: BaFin otrzymuje kluczowy dokument, ale wyraźnie nie weryfikuje jego poprawności.

Niewielki, dziesięcioosobowy zespół w Würzburgu i Rosenheimie, na czele którego stoi dyrektor zarządzająca Kerstin Amend-Maar wraz z kierownikiem projektu i osobą upoważnioną Julianem Friessem. Spółka VR-Crowd GmbH posiada kapitał zakładowy w wysokości 25 000 euro i jest w całości własnością Volksbank Raiffeisenbank Wuerzburg eG; została założona w 2018 r. (pierwotnie jako VR Crowdinvest Service GmbH) i terminowo składa sprawozdania finansowe. Nie ma rady doradczej ani inwestorów zewnętrznych – w praktyce jest to oddział zajmujący się finansowaniem społecznościowym jednego regionalnego banku spółdzielczego, działający za pośrednictwem 56 banków partnerskich.