Firma Lendwise obniżyła prognozowany wskaźnik niewypłacalności na rok 2025 do 3,67 procent, a rzeczywisty wynik wyniósł 6,84 – to odchylenie od prognozy sugeruje, że model oceny ryzyka kredytowego został skalibrowany na podstawie portfela kredytowego, który był zbyt młody, by można go było poddać testom. Sprawozdania finansowe firmy są nieaudytowanymi dokumentami małego przedsiębiorstwa, więc brakuje opinii audytora na temat jej działalności. Nie opublikowano również żadnego planu likwidacyjnego ani nie wskazano rezerwowego podmiotu obsługującego wierzytelności, więc nie wiadomo, co stanie się z portfelem kredytów udzielonych na okres ośmiu lat w przypadku upadłości platformy – poza samym ostrzeżeniem, że odzyskanie należności może wówczas być bardzo trudne.

Brak płatności powoduje zaległość w spłacie kredytu i uruchamia procedurę kontaktowania się z kredytobiorcą; po upływie 90 dni od terminu spłaty (lub wcześniej, jeśli jest oczywiste, że spłata nie nastąpi) kredyt zostaje zakwalifikowany jako niespłacony, a windykacja przechodzi w ręce wyspecjalizowanych agencji oraz, w razie potrzeby, do brytyjskich sądów, przy czym firma Lendwise działa w imieniu wszystkich kredytodawców łącznie. Kredytobiorcy znajdujący się w trudnej sytuacji mogą otrzymać przedłużone harmonogramy spłat lub okresy zawieszenia spłat – co pozwala uniknąć zaliczenia niektórych zagrożonych kredytów do kategorii kredytów niewypłacalnych. Efektem działania tego mechanizmu jest kluczowy wskaźnik: odzyskiwanych jest 14 pensów na każdy funt z kredytów niewypłacalnych, a nawet w przypadku najstarszych, najlepiej wypracowanych lat – jedynie 15 do 21 pensów.

Są trzy sposoby, ale żaden z nich nie jest szybki. Po pierwsze, trzeba poczekać: spłata kredytów trwa wiele lat, a ponieważ spłaty zazwyczaj rozpoczynają się dopiero po zakończeniu kursu, realistyczny termin całkowitego wyjścia z inwestycji to sześć do ośmiu lat. Po drugie, sprzedać spłacane kredyty po wartości nominalnej za 1-procentową opłatą – jednak kredyty zaległe lub niespłacone nie mogą być w ogóle wystawione na sprzedaż (stanowią one 12,45 procent obecnej wartości księgowej), ceny nie mogą być obniżane w celu przyciągnięcia nabywców, a termin realizacji nie jest gwarantowany. Po trzecie, swobodnie wypłacać na swoje konto wszelkie środki, które zostały już spłacone. Całkowite zamknięcie konta wymaga poczekania, aż zakończy się spłata każdej z kredytów na nim zgromadzonych.

Głównym kosztem jest opłata za obsługę, pobierana jako część odsetek płaconych przez każdego pożyczkobiorcę; opłata ta jest naliczana dopiero w momencie faktycznego wpłynięcia spłaty – jednak jej wysokość procentowa jest ujawniana indywidualnie dla każdej pożyczki dopiero po jej zaciągnięciu, więc nie można z góry obliczyć zwrotu netto. Sprzedaż na rynku wtórnym kosztuje sprzedającego 1 procent; wpłaty, wypłaty oraz samo konto ISA są bezpłatne. Podane stopy procentowe nie uwzględniają tej opłaty. Niezależna analiza wykazała, że różnica między kwotą płaconą przez pożyczkobiorców a kwotą otrzymywaną przez pożyczkodawców wzrosła z 2,5 do 6,3 punktu procentowego – udział platformy w zyskach wzrósł. Odsetki podlegają opodatkowaniu, chyba że są przechowywane na koncie ISA.

Lendwise udziela kredytów osobom, które w większości nie mają jeszcze dochodów, więc decyzja opiera się na prognozie szans na zatrudnienie po ukończeniu studiów. W procesie oceny brane są pod uwagę historia kredytowa wnioskodawcy i jego zdolność kredytowa, wysokość oraz okres spłaty kredytu, a także – co jest dość nietypowe – ranga uczelni i prestiż finansowanego kierunku studiów. Wykluczeni są wszyscy, którzy mają wyrok sądu okręgowego, ogłosili upadłość lub zawarli ugodę z wierzycielami (IVA). Nie ma klasyfikacji ryzyka: cały portfel jest zgłaszany organowi nadzorczemu jako jedna kategoria ryzyka, więc kredytodawcy nie mogą dokonywać wyboru na podstawie oczekiwanej straty. Warto zwrócić uwagę na jedną prawidłowość: niezależne analizy wskazują, że kredytobiorcy spoza Wielkiej Brytanii zalegają z płatnościami około dwukrotnie częściej niż kredytobiorcy z Wielkiej Brytanii, a nie ma możliwości filtrowania wniosków pod tym kątem.

Nie ma tu żadnego skandalu: brak działań ze strony FCA, brak demaskatorskich artykułów prasowych, brak oznak niewypłacalności oraz – co jest rzadkością w przypadku platform P2P – nie znaleziono żadnych skarg dotyczących wypłat. W serwisie Trustpilot platforma uzyskała ocenę 4,6 na 5 na podstawie 158 recenzji (stan na sierpień 2026 r.), choć większość recenzentów to pożyczkobiorcy chwalący proces składania wniosków, co niewiele mówi o wynikach pożyczkodawców. Istotna krytyka pojawia się na forum inwestorów oraz w dokumentach samej platformy: liczba przypadków niewypłacalności rośnie z roku na rok i osiąga poziom niemal dwukrotnie wyższy od prognozy platformy na rok 2025, doświadczeni pożyczkodawcy po cichu wycofują się z platformy, rynek odsprzedaży jest trudny do odczytania, a opłaty mają pierwszeństwo przed kapitałem pożyczkodawców w kolejności płatności. Niekorzystne fakty dotyczące Lendwise wynikają z samych opublikowanych przez firmę statystyk, a nie z niewłaściwego postępowania.

Firmą kierują trzej współzałożyciele: dyrektor generalny Rishi Zaveri (doświadczenie w bankowości inwestycyjnej, LSE), Ioannis Georgiou (wcześniej pracował w dziale rynków kapitałowych Bank of Cyprus, CFA) oraz Kypros Mouzouros (biegły księgowy, pełnił funkcje dyrektora finansowego w funduszach private equity). Spółka została zarejestrowana w listopadzie 2016 r., uzyskała zezwolenie FCA w marcu 2018 r. i rozpoczęła działalność dla kredytodawców w maju 2019 r. Czwarty zarejestrowany dyrektor, dr Andreas Loizides, nie figuruje na publicznej stronie poświęconej zespołowi. Jest to niewielka firma składająca się z jednego podmiotu, której sprawozdanie finansowe za rok 2025 zostało złożone bez audytu w ramach zwolnienia przysługującego małym przedsiębiorstwom.