Siedmiostopniowy proces selekcji, opublikowany w całości i nietypowy pod jednym względem: pierwszym kryterium są wartości, a nie kwestie finansowe. Projekty są sprawdzane pod kątem zgodności z chrześcijańską misją platformy, można zasięgnąć opinii komisji etycznej, a CredoFunding zastrzega sobie prawo do odrzucenia każdego wnioskodawcy stwarzającego ryzyko utraty reputacji. Następnie odbywa się trwająca tydzień wstępna analiza sprawozdań finansowych i budżetów, rozmowa w ramach due diligence, ustalenie struktury finansowej (oprocentowania i warunków) oraz głosowanie komisji selekcyjnej, w którym członkowie mający konflikt interesów muszą wstrzymać się od głosu. Monitorowanie trwa również po uruchomieniu projektu. Czego nie publikuje platforma: aktualnego wskaźnika akceptacji (ostatnia znana wartość, 28%, pochodzi z 2016 r.), metody punktacji oraz minimalnych kryteriów finansowych.

Platforma monitoruje spłaty odsetek i kapitału przez cały okres trwania każdej pożyczki, pobiera prowizję w wysokości 0,83% od każdej raty — co zapewnia jej stały udział w windykacji — i twierdzi, że w przypadku niewywiązania się z zobowiązań stosuje odpowiednie zabezpieczenia. Nie podaje się jednak, na czym polegają te zabezpieczenia: brak harmonogramu spłat zaległości, brak agencji windykacyjnej, brak historii windykacji, a strona z warunkami, która powinna szczegółowo opisywać postępowanie w przypadku niewywiązania się z zobowiązań, zwraca błąd. Głębsza przyczyna ma charakter strukturalny: przy braku zabezpieczeń i kredytobiorcach, których aktywa stanowią kaplice i budynki szkolne, egzekucja nie jest realną opcją. Należy spodziewać się, że spłata zaległej pożyczki zostanie przełożona i przedłużona, a nie egzekwowana – a przy braku rynku wtórnego pozostaje tylko czekać.

Nie znaleziono żadnych negatywnych informacji — żadnych ostrzeżeń ze strony AMF ani ACPR, żadnych sankcji, żadnych przypadków niewypłacalności, żadnych spraw sądowych, a wyszukiwania w języku francuskim haseł takich jak „skargi”, „niewykonanie zobowiązań”, „opóźnienia” i „oszustwa” zwróciły jedynie wyniki z własnych stron platformy oraz przychylnej jej prasy katolickiej. Należy jednak traktować ten brak informacji z ostrożnością, a nie jako dowód nienagannej reputacji. CredoFunding nie posiada w ogóle profilu na Trustpilot, nie ma wątku na głównych francuskich forach inwestorskich, a jedyna recenzja z zewnątrz pochodzi z 2016 roku — inwestorzy trafiają tu poprzez sieci parafialne i diecezjalne, a nie z kręgów piszących recenzje, więc słabe wyniki kredytowe niekoniecznie ujawniłyby się gdziekolwiek publicznie. W połączeniu z danymi dotyczącymi zaległości publikowanymi wyłącznie w formie obrazów, a nie liczb, po prostu nie ma żadnej zewnętrznej kontroli portfela kredytowego. Dwie udokumentowane krytyczne uwagi dotyczą błędów w zakresie przejrzystości, za które platforma ponosi odpowiedzialność: angielska strona statystyczna, której stan z maja 2016 r. zaniża wielkość platformy sześćdziesięciokrotnie, oraz strona poświęcona podatkom, na której przytoczono przepisy zniesione w 2018 r.

CredoFunding jest w praktyce firmą jednoosobową: jej założyciel, Eric Didio, jest właścicielem i prezesem spółki, która z prawnego punktu widzenia ma formę spółki jednoosobowej (SASU), a także pełni rolę jej twarzy publicznej w prasie katolickiej oraz w materiałach wideo. Pod jego kierownictwem pracuje zespół liczący około 10–19 osób, w tym konkretni współpracownicy zajmujący się udzielaniem pożyczek i doradztwem projektowym, jednak na samej stronie internetowej nie ma sekcji poświęconej zespołowi, a skład komisji selekcyjnej i etycznej nie jest ujawniany. Ta koncentracja – jeden właściciel-dyrektor zarządzający portfelem kredytów o wartości 17,7 mln euro – jest kwestią związaną z ładem korporacyjnym, którą inwestorzy powinni wziąć pod uwagę. Firma jest wypłacalna i w 2024 r. ponownie osiągnęła zysk.

Darczyńcy nie ponoszą żadnych kosztów. Pożyczkodawcy płacą stałą opłatę w wysokości 18 euro (z VAT) za każdą subskrypcję pożyczki; subskrybenci obligacji – 15 euro. Nie ma żadnych bieżących opłat – ani opłat za zarządzanie, przechowywanie, wyniki, wyjście z inwestycji ani wypłatę środków. Warto jednak przeliczyć wielkość inwestycji: 18 euro od minimalnej jednostki o wartości 100 euro stanowi 18% z góry, co pochłania mniej więcej cztery lata kuponu o oprocentowaniu 4,5%; przy kwocie 1 000 euro jest to 1,8%; przy 5 000 euro kwota ta staje się znikoma. Platforma nie publikuje ilustracji pokazującej kwotę netto po odliczeniu opłat. Odsetki są opodatkowane jako zwykły francuski dochód z inwestycji według stawki około 30% brutto — należy też zauważyć, że strona poświęcona podatkom na tej platformie jest nieaktualna i nadal powołuje się na przepisy sprzed 2018 roku.